ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΦΥΛΑΚΩΝ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ:»ΕΚΕΙ ΟΠΟΥ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΕΧΕΙ ΜΕΙΝΕΙ ΑΚΙΝΗΤΟΣ»

Στις 18/02/2015, η οδοντίατρος Αύρα Παπαθανασίου και η φαρμακοποιός Σοφία Τζιτζίκου από το ΚΙΦΑ Αθήνας, συμμετείχαμε στην επίσκεψη – αυτοψία στο νοσοκομείο καρατουμένων των φυλακών Κορυδαλλού.

Η πρωτοβουλία ανήκε στην Κυβέρνηση (υπουργοί Δικαιοσύνης και Υγείας), στο τμήμα Αντρωπίων Δικαιωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ και στην Αλληλεγγύη για Όλους (Ελένη Χατζημιχάλη).

Οι εικόνες που αντικρύσαμε στην τετράωρη περιήγησή μας στους χώρους του «νοσοκομείου», κάθε άλλο παρά υγειονομικό ίδρυμα θυμίζουν…

Σε θάλαμους όπου συνολικά μπορούν να νοληλευθούν 80 άτομα, αυτήν την στιγμή φιλοξενούνται περισσότερα από 200!!

Οι χώροι (διάδρομοι, θάλαμοι ασθενών, εργαστήρια), είναι -επιεικώς- άθλιοι… ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΡΜΑΝΣΗ, εκτός από ένα μικρό κλιματιστικό σώμα το οποίο λειτουργεί μόνο λίγη ώρα το βράδυ, ΒΓΑΖΟΝΤΑΣ ΚΡΥΟ ΑΕΡΑ! Το κρύο ήταν αφόρητο όσο βρισκόμασταν εκεί.

Οι κλίνες των ασθενών είναι κολλημένες η μία με την άλλη, για να χωρέσουν όλοι.  Σκεπάσματα δεν παραχωρούνται από το νοσοκομείο και ο κάθε ασθενής πρέπει να προμηθευτεί τα δικά του, αν έχει τη δυνατότητα.

Η στοιχειώδης, έστω, συντήρηση / απολύμανση του χώρου είναι ανύπαρκτή (τουαλέτες, λουτρά με ανοιχτές αποχετεύσεις και δυσοσμία).  Δεν υπάρχει πουθενά αντισηπτικό για την απολύμανση των χεριών των ασθενών και του προσωπικού.

Τα εργαστηρια (μικροβιολογικό, ακτινολογικό), είναι εφοδιασμένα με μηχανήματα περασμένων δεκαετιών. Το οδοντιατρείο είναι απαράδεκτο (περισσότερα από την οδοντίατρο Αύρα Παπαθανασίου).

Το φαρμακείο στεγάζεται σε διαφορετικό κτήριο, σε έναν αρκετά μεγάλο χώρο.  Λειτουργεί με την ευθύνη φαρμακοποιού η οποία εργάζεται εκεί ως δημόσιος υπάλληλος εδώ και 20 χρόνια.

Προσωπικά, είχα την αίσθηση οτι δεν ήθελε να αναφερθεί στις ελλείψεις στην φαρμακευτική κάλυψη των κρατουμένων, παραδεχόμενη οτι υπάρχουν περίοδοι όπου κάποια φάρμακα δεν επαρκούν ή δεν υπάρχουν.

Έριξα μια σύντομη ματιά στα ράφια του φαρμακείου, και έχω πεισθεί οτι πολλά βασικά φάρμακα λείπουν, ή υπάρχουν σε πολύ μικρές ποσότητες σε σχέση με τις ανάγκες.  Διαπίστωσα επίσης την απουσία ψυχοφαρμάκων (αντιψυχωσικών, αντικαταθλιπτικών), ινσουλίνης, αντιθρομβωτικών, απλών παυσίπονων / αντιπυρετικών, κλπ.

Η διασφάλιση των στοιχειωδών συνθηκών σοιτουργίας ενός υγειονομικού χώρου είναι απαραίτητη και επείγουσα, εφ᾽όσον τα περιστατικά φυματίωσης, ηπατίτιδας, ψώρας, μόλυνσης HIV κ.ο.κ. αυξάνονταιμ ε γεωμετρική πρόοδο.

Θα ήθελα επίσης να επισημάνω ένα πολύ σοβαρό ζήτημα που δεν μας απασχόλησε στην επίσκεψή μας:

Υπάρχουν πολλές έγκυες κρατούμενες (σύμφωνα με στοιχεία της διοίκησης), οι οποίες θα πρέπει να έχουν πρόσβαση σε ιατρική φροντίδα στη διάρκεια της εγκυμοσύνης και του τοκετού.   Συχνά γεννούν περιμένοντας το ασθενοφόρο…

Η ΠΟΥ ορίζει οτι η Υγεία και η πρόσβαση στις υπηρεσίες της είναι ΘΕΜΕΛΙΩΔΕΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥ και αυτονόητη ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ.

Ο κρατούμενος μπορεί να χάνει την ελευθερία του για όσο του επιδικάζει η Δικαιοσύνη, όμως επ᾽ ουδενεί χάνη την ανθρώπινη υπόστασή του.

Η αίσθησή μου μετά την επίσκεψή μας είναι ότι ο σεβασμός των δικαιωμάτων του ατόμου δεν καταφέρνει να διαβεί την πόρτα των φυλακών.

 

Σοφία Τζιτζίκου

Φαρμακοποιός ΚΙΦΑ Αθήνας

Αντιπρόεδρος UNICEF ΕΛΛΑΔΑΣ

Share itShare on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedIn